Anneciğim,

senin hergün

ne güzel huyun var.

                   Egemen

anneye akrostiş

Kalbimdesin başaran,

Al yanaklarıyla beni şaşırtan

Doğruyu öğreten yalandan kaçan

Resimlerde bile olsa insanın yüreğine tutku veren

İsmiyle bana gurur veren

Yeni iş yeri sana arkadaş kazandırsın

Elini kolunu daraltmasın

Meleksin sen melek

Parmakların başarı ışığı saçsın

ninni söyleme anneciğim

sesini dinlemek için uyumuyorum

elimi tut ben uyuyunca

                        sıcaklığını duyunca büyüyorum

                                                                          pınar

anneciğim

canım benim,

güzelim, tatlım benim,

kanatlı iyilik meleğim,

güzel iyileştirici meleğim,

acımı dindirirsin,

yüzümü güldürürsün,

eskiden beri annemizsin

BENİM İYİ Kİ ANNEMSİN !

                                    Pınar ile Egemen

PINAR a akrostiş

Papatya gibisin beyaz ve ince

Işık saçıyorsun her gülüşünle

Nazlı kelebeksin

Allah Korusun

Rüzgar saçlarını hep uçuştursun

*çocukların sağlıklı gelişimi için annelerin mutluluğu çok önemlidir. Çocukların algı ve duygu dünyaları çok hassas ve diridir. Yetişkinlerin ve özellikle annelerinin duygularını bir radar gibi algılarlar. Annenin sinirliliği, rahatsızlığı, mutsuzluğu çocuklara yalın bir şekilde yansır. Çocuklar kendilerini korumak için bir nevi duyarsızlık içerisinde gibi görünseler de , aslında evde olup bitenlerin ve özellikle duygu dünyalarının farkındadırlar.Zaman zaman her anne yılgınlık ve bıkkınlık duyabilir. Bu "kötü anne" olmak demek değildir. Sadece tekdüze işi yapmanın getirdiği insanca ve acı veren bir duygudur. Bu duygunun davranışa yansıması; hareketlerde yavaşlama, uyku hali, yılgınlık, çöküntü hissetme olabilir ki bunlar da doğal olup zaman zaman yaşanabilir. Yılgınlığın diğer bir davranış yansıması ise her şeye kızıp öfkelenme, çocuğu hırpalama, dövme, küfretme olabilir ki bu davranış çok hatalıdır, yapılmamalıdır.Sürekli çocuk merkezli (çocukerkil :-)  yaşamak bu tekdüzeliğe yol açabilir.
**Annenin mutluluğu çok önemlidir. Mükemmel anneler mükemmel çocuklar yetiştirmez, çünkü mükemmellik adına hem kendinden hem çocuğundan aşırı beklentileri vardır. Oysa mükemmellik tehlikelidir, anneliğin mükemmelliği yoktur, annelik temelde bir ilişkidir. Geçmişe baktığımızda aklımızda kalanın, annemizin çantamızı hazırlayıp hazırlamadığı, derslerimize yardım edip etmediği değil annemizle ilişkimizin niteliğidir, iyi ya da kötü olduğudur. Mükemmel annelik adına mükemmel bakıcılık yapan annelerin çocuklarıyla ilişkileri nitelikli olmaz. ocuklar nitelikli üç kap yiyecek hazırlayan anne yerine , basit bir sandviç hazırlayan güler yüzlü anneyi tercih ederler.

Annenin mutluluğu çok önemlidir. Çocuklarının ruhsal sağlığını korumak isteyen anneler, sürekli özveri yerine, kendi ihtiyaç ve istekleri doğrultusunda yaşamlarına yön bulmalılar. Böylelikle anne ruhsal ve zihinsel doyum sağlayarak , çocuğuna daha nitelikli annelik yapar.

***Annelerin mutluluğu çok önemlidir, kendilerini mutlu etmeyen, edemeyen, kendine izin vermeyen, imkânı olmayan annelerin çocukları , annelerinin mutsuzluğunu neredeyse hayat boyu sırtlarında taşırlar. Kendilerini suçlu hissedebilecekleri gibi, sorumlu da hissederler. Yetişkin yaşa geldiklerinde, önlerine çıkan mutlulukların gereğince hazzına varamaz, vardıklarında ise suçluluk duygusu yaşarlar. Annelerinin mutsuz olduğu alanlarda (ilişki, cinsellik, sağlık, başarı vb.) kendilerini kolayca var edemezler. Sonuçta kendi hayatlarını yaşayacaklarına annelerinin hayatının yansımasını da sırtlarında taşırlar.

    Bu nedenlerle annelerin mutluluğu, kendine de hakkınca zaman ayırması, ruhsal ve zihinsel doyumu, annenin öz ihtiyaç ve isteklerine de çocuğunkiler kadar yanıt vermesi çok önemlidir.

 Mükemmel anneler mutlaka mükemmel çocuklar yetiştirmez ama, mutlu anneler mutlaka mutlu çocuklar yetiştirir. Bir annenin/babanın çocuklarına vereceği en önemli hediye , mutlu olmayı öğrenmek ve örneklemektir.

leyla navaro'nun   beni gerçekten duyuyor musun? dan